Fundación Wenceslao Fernández Flórez

Visita escolar á FWFF desde Betanzos

Entre as visitas que recibe a Fundación W. Fernández Flórez ao longo do ano, están as procedentes de escolas, colexios e outras agrupacións de diversa índole. A nosa pretensión é achegar a figura do escritor ás novas xeracións e darlles a coñecer un espazo creado para o seu uso e disfrute por parte dos rapaces, que son o futuro onde debemos depositar as nosas esperanzas co desexo de que este agobiado planeta poida respirar un pouco de ar fresco dentro de uns anos.

Na mañá do xoves 18 visitou Villa Florentina un grupo de estudantes de 1º e 2º de Bacharelato, procedentes do Instituto Atocha, de Betanzos. Os alumnos e as súas profesoras puideron ver a exposicion Cen anos da Fraga de Cecebre e visitar a casa que, alá a finais dos anos cicuenta, Fernández Flórez mandou construír nunha especial homenaxe á súa nai, Dona Florentina.

Foi para nós un grande pracer descrubrir o interese suscitado nos rapaces pola figura do escritor coruñés e pola propia Fundación, ao tempo que eles, tal e como nos comentou unha das súas profesoras, confesaban tamén estar descrubrindo un mundo ao que, ata o de agora, eran alleos. Esperamos que esta visita sirva para que as súas inquedanzas se vexan reflectidas nun espacio máxico e cultural como é a casa de Wences, e que esa semente literaria que nalgúns deles xa ten prendido, se faga ben visible neste noso panorama literario actual.

Tardes de lecer na FWFF

O vindeiro sábado, día 20 de Xaneiro, a FWFF dedicará esta tarde de lecer aos máis pequenos da casa coa lectura de Contos Infantís ancorados na tradición oral galega. 

Lembremos a importancia da transmisión oral de contos e lendas en Galicia debido á súa particular situación non só literaria durante o tempo dos chamados Séculos Escuros. Cómpre recuperar para os nosos fillos e netos esas historias que, en moitos casos gracias ás lareiras, auténticos faladoiros con esencia de ateneo doméstico, teñen os seus días de pervivencia colgados dun fío, precisamente, na era en que os medios de comunicación dispoñen dos máis sofisticados soportes para a transmisión da mensaxe. Non deixemos que, aquelo que durante tantos séculos perdurou na oralidade e na memoria para chegar fielmente a nós, caia agora no esquezo máis absoluto en pro de ficcións sen esencia nin historia. Non permitamos que se perda este ricaz legado, masi non porque así nolo digan, senón porque sexamos conscientes de que este presente noso é, aínda que nós non queiramos ou non o saibamos, o produto dun pasado específico do cal levamos pegada na nosa memoria biolóxica.

Contaremos contos este sábado a carón da lareira, baixo as pólas dos máxicos carballos da fraga, e serán as historias de príncipes que son rás, de medo ou de pasmo, de riso ou de pranto… E neles aparecerán paxaros de ouro, laranxas máxicas, meigas e gatos, galos, burros e trasgos…!

Será a cargo dos integrantes do grupo de teatro Fas-que-fas, pertencente á FWFF, por volta das sete do serán. A entrada, como sempre, será gratuíta.

Tardes de lecer na Fundación Wenceslao Fernández Flórez

Sábado 13 de Xaneiro de 2007

A tarde do pasado sábado tivo lugar en Villa Florentina a presentación de dous poemarios, Recendos de luz e sombra e Na lonxitude do tempo, da autoría de Baldomero Iglesias, máis coñecido popularmente como Mero. Nesta ocasión estivo acompañado por Xosé Luis Rivas, coñecido como Mini, Xulio Xiz, David Otero, Alfonso Blanco Torrado e por José María Abella.  Estaba previsto que viñese tamén Don Avelino Pousa Antelo, vicepresidente da FWFF e Presidente da Fundación Castelao, mais un leve problema de saúde impedíunos contar coa súa presencia. Porén, os seus saúdos foron transmitidos cumpridamente por David Otero e por José María Abella.

Encabezaban o título desta presentación dous poemarios, mais ao fin a sesión da tarde sabatina centrouse fundamentalmente en Recendos de luz e sombra, obra prologada por Xosé Neira Vilas e composta por un conxunto de ”seis ducias de poemas (máis un)” cun nexo común e plural: desde o íntimo, se empregamos unha expresión rosaliana, ata o amor e a amistade cara a terra, a Galicia e tamén aos amigos. Por iso, para falar desta obra e do seu autor estiveron presentes algúns deses amigos quen, ante un numeroso auditorio, entre o que se encontraba Xabier Iglésias, Concelleiro de Cultura do Concello de Cambre, conversaron sobre as cualidades do poeta lugués e leron algunhas das composicións que aparecen neste poemario.

O director da Fundación, Antonio Montero, foi o encargado de abrir este acto presentando a todos e cada un dos participantes e salientando a pertinencia deste evento na casa de Fernández Flórez, habida conta de que o escritor coruñés, nos seus inicios, na súa adolescencia, tamén escribíu poesía, toda ela inédita. Wenceslao destaca a importancia do xénero poético no prólogo das súas Obras Completas cando di:   

“[…] estoy satisfecho de haber comenzado así, porque –y en esto coincido con la opinión de la condesa de Pardo Bazán- no me parece posible llegar a ser un buen prosista sin haber realizado durante algún tiempo la maravillosa gimnasia de la poesía. Se educa en ella el oído para descubrir la música de las palabras, y se aprende también a dar a la prosa lo que es de la prosa y no lo que pertenece al verso, equidad de la que carecen algunos escritores que, cuando intentan elevar su tono, llenan inconscientemente de octosílabos o endecasílabos las páginas de sus novelas.”

Xulio Xiz, como xornalista e membro da Fundación Manuel María servíu de moderador neste encontro. Comezou por agradecer a acollida feita en Villa Florentina polo seu director para, a continuación, explicar polo miúdo a razón que unía na casa de Wences a tal grupo de xente. Deu paso a Alfonso Blanco Torrado, presidente da Fundación Manuel María da Terra Cha, quen recoñeceu o labor feito por Fernández Flórez como xornalista e escritor e, á súa vez, recalcou a importancia que supón a conservación do seu patrimonio. Seguidamente, describíunos o labor feito pola institución á que pertence e pasou a explicar o seu interese persoal na obra presentada. Xulio Xiz deu paso entón ao poeta Xosé Fernández Abella, quen tamén tivo unha lembranza para a figura de Fernández Flórez. A súa declamación, cargada de sentida emoción, servíu para arrancar un efusivo apaluso á concurrencia alí manifestada. Intervíu acto seguido David Otero, escritor e poeta, quen fixo unha especial mención de Don Avelino e deu un afervoado discurso en que falou da concepción poética como ”unha forma de ser” e gabou o saber poético de Baldomero Iglesias, mentres que Xosé Luis Rivas, Mini, amigo inseparable, recalcou a súa vea humana, que queda reflectida nas composición poéticas que conforman Recendos de luz e sombras.

E falou o poeta da súa obra. Discreto e sincero, falou aos presentes do impulso que o leva a escribir, a plasmar en versos o seu sentimento, as súas vivencias, o seu sentir da vida. Non é doado captar os sutiles matices da existencia: dar forma aos momentos delicados, cargar de forza a loita contra a inxustiza, reivindicar a coherencia en tempos incoherentes, o sentido común, recordar o pasado, inmortalizar o presente e, coas palabras exactas, facer del unha lembranza que perdure no tempo… non é doado. Para Baldomero Iglesias o feito de publicar as súas poesías supuxo algo semellante a un acto de traición debido ao carácter íntimo que se lle presupón ao xénero poético. Nós agradecemos ese acto de traición.

Pecharon este acto dúas lecturas. Unha delas a cargo de Miro Casabella, que estará con nós a fins de mes. Onte deu forma musical aos dous poemas que a súa muller, Mónica, leu. A outra declamación, novamente, a cargo de Xosé Fernández Abella.

O director da Fundación, encargado de despedir este evento, deixou feito un convite á Fundación Manuel María para que os seus membros veñan nun tempo non moi lonxano a falar do seu traballo e da marcha da súa institución. Ao tempo, lembrou a importancia que ten facer “cultura de base” fronte aos grandes “espectáculos” ofrecidos a un público multitudinario (as masas), espectáculos cuxa esencia se dilúe nunha ampla atmósfera. A FWFF amósase como un punto de referencia para moitas outras institucións do seu nivel. Crear no espectador interés cultural, satisfacer a necesidade dunha evasión que dé forma ao tempo de lecer, son obxectivos que a Fundación está acadando paseniñamente. Antonio Montero, en nome da FWFF, fixo entrega duns agasallos aos nosos convidados, que pasaron, xunto co público, a tomar un refrixerio no ambigú preparado a tal efecto, onde todos xuntos puideron continuar departindo en animada conversa. Deste xeito, os convidados puideron contemplar na sala de exposicións temporais a mostra fotográfica Cen anos da fraga de Cecebre, que causou fondo impacto nos visitantes, que a catalogaron como unha exposición de alto valor histórico, etnográfico, antropolóxico e conservacionista solicitándoa para levala ás terras chairegas.

A FWFF estrea Ano Novo… 

Vimos de despedir a festividade natalicia na FWFF. Este fin de semana en Villa Florentina tiveron lugar dous actos de distinta índole.

Por unha banda, o sábado celebramos a chegada do Ano Novo cunha lectura adicada a WFF. Así foi que os textos dramatizados rondaron todos, dalgún xeito, sobre os efectos do paso do tempo, un tema que, por máis que intentemos evitalo, sempre está de moda. A conclusión ha de ser, en calquera caso, positiva: por máis voltas que a terra dé arredor do Astro Rei, o tempo interno de cada un, a axeitada mentalidade persoal á hora de encarar cada fin de ano como cada aniversario, é o que marca a nosa vital…idade.

Desde a FWFF queremos desexar a todo o mundo un FELIZ ANINOVO!!

—————————

Por outra banda, o día 7, dentro da sesión de tertulia dominical Té con historias, conversamos, como estaba previsto, sobre a figura da avogada, escritora, ensaista… Concepción Arenal. Estivo marcada esta tertulia polo debate e polo intercambio de pareceres entre os presentes, sempre baixo un ton cordial e ameno.

E é que a figura de Concepción Arenal e os seus escritos están de actualidade. A súa forte personalidade, o seu polifacetismo, a súa inquedanza, quedaron patentes nesta tarde de inverno que pasou a carón da lareira, entre as crepitantes lapas dun lume acolledor. As temáticas de tipo social, relixioso, moral, educativo, xudicial, sobre a probreza e sobre a cadea, sobre a muller… seguen a ser motivo de debate hoxe en día. Pode semellar, nestes tempos modernos que nos toca vivir, que se nos antoxan tan avanzados e tan civilizados, que cuestións como a pobreza ou a situación do dereito penal ou da relixión non teñen a incidencia que tiñan noutrora. Mais se nos detemos un intre a ver os telexornais ou a escoitar os informativos radiofónicos con atención e capacidade reflexiva, podemos darnos conta de que só muda o envase mais o contido, con maior ou menor concentración, perdura como un fío irrompible. É así: corrupción, pan para uns e fame para outros, inxustiza, guerras en nome dun deus ou en nome dun mesmo, abusos… debates de hai máis de cen anos seguen estando vixentes. A cuestión é: deixarán de estalo algún día?

Velaí queda a pregunta…  para quen crea ter na súa man a resposta…

———————

Para todos aqueles interesados no Té con Historias debemos informarlles de que, se non hai novidade, a vindeira sesión estará adicada á figura de Don Manuel Puga y Parga Picadillo, alcalde da Coruña e recopilador gastronómico natural do concello de Santiago, onde naceu no ano 1874.

Tarde de tertulia

O domingo, día 7 de Xaneiro, terá lugar en Villa Florentina, dentro do ciclo Té con historias, unha tertulia adicada á figura de Concepción Arenal  (Ferrol, 1820-Vigo, 1893).

Así, faceremos un repaso polos feitos máis destacados da súa biografía así como polos acontecementos que máis influiron nela e na súa obra ao longo da súa vida.

Será ás cinco da tarde e a entrada é libre.

O próximo sábado, día de Reis, Villa Florentina abre as súas portas para despedirse de Melchor, Gaspar e Baltasar lendo Contos de Ano Novo, da autoría de WFF.

Os encargados de levar a cabo esta lectura serán os membros do grupo de teatro Fas-que-fas e, entre as lecturas preparadas, está unha entrevista a un Ano Novo de hai… 49 anos. 49 anos. Que características determinan a diferencia entre a entrada do ano 1958 e a entrada do ano 2007? Hum… Cada ano que pasa fainos cavilar nos cambios que teñen lugar no mundo, mirar atrás e facer inventario do feito fronte ao que queda por facer… Einstein falaba da Teoría da Relatividade. O paso do tempo pode sentirse relativo. Fernández Flórez tamén elaborou a súa propia teoría do tempo, distinguindo entre un “tempo cronolóxico” e un “tempo fisiolóxico”. O primeiro é o que ven determinado polas voltas que da a Terra arredor do Sol. O outro é que vai dentro de cada un e depende de moitos factores internos.

En calquera caso, lembremos unha interesante e poética reflexión de Luís de Camões sobre o paso do tempo…

Mudam-se os tempos, mudam-se as vontades,
Muda-se o ser, muda-se a confiança;
Todo o mundo é composto de mudança,
Tomando sempre novas qualidades.

Continuamente vemos novidades,
Diferentes em tudo da esperança;
Do mal ficam as mágoas na lembrança,
E do bem, se algum houve, as saudades.

O tempo cobre o chão de verde manto,
Que já coberto foi de neve fria,
E em mim converte em choro o doce canto.

E, afora este mudar-se cada dia,
Outra mudança faz de mor espanto:
Que não se muda já como soía.

Luís de Camões

Como sempre, este evento terá lugar por volta das sete do serán e a entrada será gratuíta.