Fundación Wenceslao Fernández Flórez

O pasado martes, 23 de xuño, a maxia da noite de San Xoán encheu Villa Florentina desde a tarde ata ben entrada a noite. Moitos amigos da Fundación e moitos novos visitantes se achegaron á casa de Wenceslao para saltar a lumeirada e deixar así fóra de perigo as súas almas ata o próximo ano.

     

Velaquí vemos, nestas imaxes, algúns momentos da celebración, á que asistíu un bo número de persoas e que foi amenizada por gaiteiros e cantareiros.

     

O Grupo de Teatro Fas-que-fas, da FWFF, acolle a novos integrantes nestes días. Dous deles quixeron colaborar xa nesta noite. Do Libro de San Cipriano foron lidos algúns consellos e meigallos para obter o favor do home amado a muller e viceversa, mais tamén remedios para curar de lonxe ou ter boa sorte.

     

     

Ás doce da noite foi lido o Conxuro de San Xoán e foi prendido o lume na fogueira. As lapas de Xoán danzaron na escuridade da noite baixo a atenta mirada da xente hipnotizada polo atractivo e misterioso enigma do lume.

     

E cando xa as chamas ían minguando, comezou a ronda de saltos. Uns tras outros, nenos e nenas, homes e mulleres, brincaron por riba da fogueira 3, 9, 11… veces, sempre, iso si, número impar.

RITUAL DA QUEIMADA

Díaz Jácome; Enxebre Orde da Vieira

    Sobre o meu peito, vieira,

    quero facerche un cantar:

    ¡Relicario medieval,

    ensiña do pelegrino,

    santa concha bautismal!

    Oficiante: Espírito do lume, antergo deus misterioso, ceiba xa a túa forza milagreira e fúndea con sangue de vida. Mata canto ten de moñento.

    Coro: ¡Queima, queima, queima!

    Oficiante: Brincadora chama, dona xa do que foi solciño nos acios; fai que todo o que alumea sexa cousa sin lixo, venturanza dos corazós.

    Coro: ¡Queima, queima, queima!

    Oficiante: Polas meigas que queimaches e polas que queimarás. Polos máxicos segredos que alumeas na noite de San Xoán. Polas farturas que procuras nos fornos e nas lareiras. Pola legría que fas rubir nos foguetes. Porque fas fuxir as tebras e nos quentas no fogar…

    (O coro repetirá, pausadamente, como nun eco, as seguintes frases):

    … que San Lourenzo guíe o teu camiñar pola terra e te aparte de onde fagas mal.

    … que a Virxe do Carmio poña alivio na túa dureza: no Purgatorio e no Inferno.

    … que a Santa Xoana de Arco goberne a túa forza que Deus puxo no mundo pra nosoutros, e nonos doia.

    … porque axudas ó artista e colaboras coa cencia.

    … porque fuches, eres e serás forza vital do mundo.

    … porque a auga, túa meiga, conteña o teu furor de espanto.

    … porque os homes eviten a túa forza destructora na guerra.

    … porque a lembranza do teu paso sexa sempre propicia pro amor e pra paz.

    … porque as víctimas da Inquisición que ti douraches a conciencia nos alumen o espríto…

    ¡Purifica o mundo coa túa voz de fogo!

    Coro: ¡Queima, queima, queima!

    Oficiante: …Pra que poña San Xoán dozura na miña man.

    Coro: ¡E amor en nós!

    Oficiante: …Pra que a Virxen María deixe no cazo alegría.

    Coro: ¡E amor en nós!

    Oficiante: Pra que o Neno Xesús encha a lareira de lus.

    Coro: ¡E amor con nós!

    Oficiante: ¡Brinca, lume, no augardente, pra louvar con dozor a ista xente!

    Coro: ¡E amor con nós!

    Oficiante: ¡Rube, lapa-volvoreta, pra que baile a ledicia na festa!

    Coro: ¡E amor con nós!

    Oficiante: ¡Queima, miragreiro lume, a semente que non deixa fume! Polo poder que para todo Dios ten, que iste riso da terra faiga ben.

    Coro: ¡Amén, Amén, Amén!

    Oficiante: Xa se fixo o licor o teu bico de lume. Xa se espalla o seu cheiro de quentura feliz. Xa rube ós nosos beizos o teu alento doce. Xa estás no noso sangue, chama purificada.

    Coro: ¡E Deus con nós!

    Oficiante: …Que teñan bon proveito os siñores da casa: Galicia está en nosotros agora mesmo. Eiquí bulen moitos galegos, e outros que, sin selo, son amigos e admiradores da Terra. Por eso, todos, levantamos os pocillos de Queimada pra dicir…

    Oficiante e coro: ¡Ei, Carballeira! ¡Árdelle o eixo! ¡Meigas fóra! 
 
Fundación Wenceslao Fernández Flórez

NOITE DE SAN XOÁN 2009

Esta noite, a que vai do 23 ao 24 de Xuño, é a noite das meigas, a noite ritual do lume. De incerta orixe, se cadra prehistórica, esta celebración latexa con forza nos nosos días. Esta noite é de maxia, de meigallos e de rituais. As meigas iranse reunir nos seus conciliábulos de Sevilla ou na praia de Coiro. Ás doce da noite haberá que saltar o lume un número impar de veces, haberá que ir tomar as nove augas salgadas do mar, haberá que deixar ao relente, en doce auga, as herbas milagreiras que sanarán os males da pel coa súa forza purificadora…

A noite de San Xoán vista por Castelao.

Moito coidado, esta noite, quen teña que pasar por unha encrucillada, pois alí é ben seguro que se han de manifestar bruxas, espíritos da Santa Compaña, cobras e fadas… ¡Ai, do que mire desafiante a calquera destes seres! Pois é ben seguro que ha de ter un éxito grande ou que ha de morrer polo seu descaro…

Esta noite, a partir das sete do serán, comezará en Villa Florentina a celebración da Noite Máxica de San Xoán.

Doutra banda, o domingo pasado a Compañía de Teatro Infantil O Polo Saltón representou a obra El día que se incendió el cielo ante un concurrido auditorio con grande éxito. Nun improvisado escenario, coa correspondente tramoia, actores e actrices entregáronse con afán a un público atento e interesado. Velaquí van algunhas imaxes:

     

     

Na tarde de onte, sábado 20 de xuño, disfrutamos en Villa Florentina dunha interesante xornada.

Mercedes F. Gestido e Andrés Reboreda amosaron ao numeroso público asistente a esta conversa novos modos, prácticos e económicos, de levar a cabo unha vida sa e natural aplicando o bo uso do sentido común en cuestións tan cotiás como reciclaxe da materia orgánica para a produción de alimentos naturais na horta doméstica. O aproveitamento dos recursos existentes nas nosas casas, xerados por nós mesmos no transcurso dunha xornada, poden conducirnos cara a obtención duns beneficios nutritivos para o corpo, mais tamén (e isto é algo moi importante) para o espírito.

  

Un novo e eficaz sistema de reutilización dos restos orgánicos que diariamente producimos é o em-bokashi, nome xaponés que se aplica a unha técnica de fermentación de ditos residuos gracias a unha mistura de salvado cos chamados microorganismos eficaces. O uso como abono do produto resultante evita o abuso de abonos e insecticidas químicos que, mal empregados, conducen ao desequilibrio da terra, o cal, á súa vez, provoca un peor rendemento e malas colleitas. Como moi ben dicía Andrés na súa intervención, abonos e insecticidas son “medicamentos para a terra” e, do mesmo xeito que non é bo para o home abusar de medicacións sen control, o mesmo acontece coa terra.

Mais o em-bokashi no só favorece o bo rendemento das colleitas, senón que, dalgún xeito, sanea as tuberías liberándoas de bacterias nocivas e mesmo as fosas sépticas, aínda moi en uso no mundo rural.  

Esta didáctica e amena charla foi moi do agrado dos asistentes, que participaron activamente durante o tempo que durou a mesma, facendo preguntas, expoñendo dúbidas e experiencias particulares. Dado o interés suscitado por esta temática, non descartamos a posiblidade de recibir novamente a visita dos nosos convidados para poñer en práctica a través da FWFF o coñecemento desta técnica entre todos aqueles interesados nesta cuestión.

Agradecemos, pois, a moi boa disposición tanto do público, como dos nosos conferenciantes.

Doutra banda, no día de onte tamén tivo lugar a entrega de premios do XII Certame de Teatro Escolar do Centro Calvo Sotelo. Os dous grupos de teatro da FWFF, Fas-que-fas e O Polo Saltón, participaron con tres obras obtendo, como premio ao seu traballo seis mencións especiais, como actores destacados, repartidas entre as dúas formacións: Anais Buyo Collazo, Jorge Lema Otero e Lucía Cernadas Varela polo seu traballo na obra infantil El día que se incendió el cielo; e Anxo Hermida Otero, David Meier Cácharo e Óscar Sánchez Varela, polo seu labor na obra de Marinhas del Valle O Bosque. A FWFF felicita a recompensa obtida polas dúas agrupacións teatrais despois do intenso esforzo realizado.

E hoxe, como mostra ante o público da FWFF, a Compañía de Teatro Infantil O POLO SALTÓN, representará na FWFF, por volta das SEIS da tarde a obra El día que se incendió el cielo.

Imaxe tomada o día da estrea de El día que se incendió el cielo.

TARDES DE LECER NA FUNDACIÓN WENCESLAO FERNÁNDEZ FLÓREZ 

“COMO ELABORAR UN COMPOST COS NOSOS RESIDUOS DOMÉSTICOS”
Un novo aproveitamento do noso refugallo e un aforro de enerxía doméstica.

Este é o título da conferencia que terá lugar mañá, sábado día 20 de xuño, por volta das sete da tarde en Villa Florentina.
Interveñen Mercedes Gestido, socióloga e experta en compost, e Andrés Reboredo, técnico experto en enerxías alternativas.
Cada día faise máis necesario optimizar os recursos e o aforro de combustibles orgánicos, ademais da posibilidade de aportar materia orgánica ás nosas hortas domésticas, evitando no posible o uso e abuso dos minerais de orixe química.

“Ramiro Cardona era un gran poeta, y, naturalmente, vivía muy mal: todo lo mal que puede vivir un hombre que no tiene más ingresos que los de su cargo de oficial primero en una dependencia del Estado. Su nombre era conocido de todos; sus versos los leían algunos.” Así describe W. Fernández Flórez en 1923 al protagonista de su relato breve El ilustre Cardona. Sin un duro y con una hermana enferma, decide ir, por recomendación de un amigo, a visitar al Ministro de Instrucción Pública a fin de que éste le conceda, dada su reputación, una ayuda, una beca, una subvención… En el recibidor se encuentra con Eusebio Hinestral, “un hombre alto y recio, de áspera barba canosa, que dirigía en Madrid un periódico de cuarto orden”. Hinestral también va a ver al Ministro, quien “probablemente sabe leer, y seguramente no habrá leído nunca”.

Eusebio Hinestral está allí para pedir dinero, y sabe que, al contrario de lo que sucederá con Cardona, a él se lo darán. Y explica al poeta:

- “No quiero descorazonarle; pero ¿quién puede demostrar que no es verdad lo que afirmo? ¿Conoce usted algún político que proteja el arte? ¿Sabe usted de algún escritor insigne que haya comido en Palacio, como han comido tan obscuros tenientes y capitanes? ¿Qué libros compra la aristocracia? ¿Qué autores conocen las clases altas, la dorada burguesía española? ¿No advierte el menosprecio con que todos tratan al arte y al artista, el tono con que justifican su ignorancia, alegando que no tienen tiempo para perderlo en lecturas? Si usted quiere vivir de la pluma, hágase libelista. NO es tampoco un negocio extraordinario, porque hasta el temor es tacaño en esta tierra, pero se defiende uno. Treinta o cuarenta años después, el esqueleto de un peón de albañil tendrá acaso el honor de ser confundido con el de usted, y será trasladado pomposamente a un panteón de lujo. Esto bastante consolador para un poeta.”

- “Entonces, Hinestral…”

- “Entonces…, entonces… ¡Qué diablo! Nada pierde usted con conocer a ese idiota que está al otro lado de la puerta. Espere usted, y, la menos, saldrá de aquí poseyendo suficientes razones para injuriarle. Y eso siempre es grato.”

Y en el siglo XXI, ¿es valorado el trabajo del artista en el siglo XXI?

El ilustre Cardona fue publicado en la colección La Novela de Hoy, dirigida por Artemio Precioso, con ilustraciones de Máximo Ramos.

O pasado sábado, día 13 de xuño, celebramos na FWFF o VIII Aniversario da súa apertura ao público.

  

Con tal motivo a Coral de Cecebre prestouse gustosamente a conmemorar con nós este significativo feito ante un numeroso público. Coincidindo coa celebración do Aniversario, como xa ven sendo habitual, tivo lugar a reunión anunal do Padroado da Fundación que reuníu en Villa Florentina a varios dos seus membros.

Nenúfar aberto estes días no estanque do xardín de Villa Florentina.

O mesmo sábado día 13, tivo lugar unha representación do Grupo de Teatro Fas-que-fas, da FWFF, que visitou a Librería Donin de Betanzos para levar a cabo unha sesión de contacontos: Kika Superbruxa. Non é esta a primeira vez que o Fas-que-fas se despraza á “cidade dos cabaleiros”, pois hai unhas semanas tivo lugar outra sesión: Se vende mamá. Doutra volta, o Fas-que-fas prestou a súa colaboración na presentación do último libro de Gerónimo Stilton,  levada a cabo tamén en Betanzos, na Librería Arenas, da Coruña e en Follas Novas, de Santiago.

E, seguindo cos contos, o martes pola tarde visitou a FWFF un grupo de nenos e nenas do parvulario do Apeadeiro de Cecebre. Viñeron acompañados por un grupo de monitores así como polos pais e irmáns. Despois de facer un percorrido pola fraga, nun día especialmente soleado e caluroso, pecharon a súa excursión de fin de curso en Villa Florentina, onde membros do Fas-que-fas representaron na lareira do monte, á fresca sombra dos carballos, estancia “La lucecita pálida”, pertencente ao Bosque Animado.

TARDES DE LECER NA
FUNDACIÓN WENCESLAO FERNÁNDEZ FLÓREZ

VIII Aniversario da apertura da FWFF ao público

Mañá, sábado día 13 de xuño, conmemoramos o VIII Aniversario da Apertura ao público da FWFF. Para isto contaremos coa presencia da Coral de Cecebre, que xa estivo con nós en anteriores ocasións, e que cantará novas pezas do seu repertorio.

A Caixa dos Contos Favoritos, sesión que correspondería a este sábado por ser o segundo do mes, variará o seu contido e con tal motivo haberá xogos para nenos e, por suposto, para todos aqueles adultos que aínda non deixaron escapar de sí o seu espírito xuvenil.
 
Como sempre, este evento terá lugar ás 19.00h e a entrada será gratuita.